وروداعضا ورود اعضاء |
۱۳۹۷ چهارشنبه ۲۸ شهريور
موسسه جهاد نصر موسسه جهاد نصر
1397/02/05  روستاهاي جنگ زده عين خوش، فكه و دشت عباس احيا مي شوند
روستاهاي جنگ زده عين خوش، فكه و دشت عباس احيا مي شوند
 
 
 
روستاهاي جنگ زده عين خوش، فكه و دشت عباس احيا مي شوند
 
زندگي دوباره در مرز ايلام
 
بنيان گذاري كشاورزي علمي و درآمدزا مهاجران را برگرداند جانبازان و رزمندگان ايلامي نخستين ساكنان روستاهاي احيا شده مرز ايلام هستند
 
 

مريم شكراني- شهروند| خانه‌هاي ساخته و نيم‌ساخته كم‌كم در مسير دشت عباس، فكه و عين‌خوش ظاهر مي‌شوند. جايي در نزديكي‌هاي مرز ايران و عراق... آن‌قدر نزديك كه نقطه صفر مرزي خطابش مي‌كنند. همين دشت‌هاي ماسه‌اي ايلام كه ارديبهشت‌ماه خنك و خواستني است تا‌ سال 61 در اشغال عراقي‌ها بود و عمليات فتح‌المبين آزادش كرده است. بعد از آن فكه و دشت عباس ديگر فكه و دشت عباس سال‌هاي پيش از جنگ نشد. خيلي‌ها از خانه رفته بودند. خانه‌اي كه حالا با مين و مهمات منفجرنشده، ترسناك شده بود. جايي نزديكي فكه، تپه‌اي را نشان مي‌دهند كه هنوز اجساد 100 نفر از شهداي گمنام جنگ را در آغوش گرفته و به مرحله تفحص نرسيده است. اين روزها اما، زندگي كم‌كم به مرزهاي جنگ‌زده ايلام برمي‌گردد حالا با پاكسا زي فكه، عين خوش و  دشت عباس از مين و مهمات جنگي   روستاها يكي‌يكي در چشم‌انداز ماسه‌اي اين مناطق ظاهر مي‌شود. روستاهايي كه اين روزها با كشاورزي علمي و اقتصادي براي خيلي‌ها جذاب شده است و البته استارت برگشت را جانبازان و رزمنده‌هايي زده‌اند كه در اين منطقه براي پس‌گرفتن خاك ايران جنگيده‌اند.
در دهه 70 طرحي موسوم به «پروژه 550‌هزار هكتاري دشت ايلام و خوزستان» در خوزستان كليد خورد. قرار بود با منابع مالي صندوق توسعه ملي بخشي از زمين‌هاي كشاورزي كه در جنگ ايران و عراق نابود شده بود، احيا شوند و جمعيت دوباره به مرزهاي جنگ‌زده برگردد. در ايلام اين پروژه خيلي ديرتر كليد خورد و در عمل اواخر ‌سال 93 بود كه احياي 50‌هزار هكتار از زمين‌هاي ايلام شروع شد. حالا از 50‌هزار هكتاري كه از پروژه 550‌هزار هكتاري دشت ايلام و خوزستان، سهميه ايلام شده است، 46‌هزار هكتار احيا شده و قرار است تا پايان تيرماه امسال پرونده اين پروژه در ايلام بسته شود.
با اين وجود، اهالي روستاي حسن قندي به «شهروند» مي‌گويند روستاييان دو- سه سالي مي‌شود كه مهاجرت به منطقه را آغاز كرده‌اند و با به پايان رسيدن طرح، روند مهاجرت‌ها شتاب گرفته است. ماجرا از اين قرار است كه تجهيزات مدرن آبياري به دشت‌هاي فكه، عين‌خوش و دشت عباس كشيده شده و زمين‌هاي كشاورزي اين منطقه با كمترين ميزان مصرف آب، بيشترين محصول را مي‌دهند و همين مسأله موجب شده در اين اوضاع خشكسالي و بحران آب، زمين‌هاي كشاورزي فكه، دشت عباس و عين‌خوش براي كشاورزان جذاب شود.
مصرف آب يك‌دهم، برداشت دو برابر
جايي حوالي روستاي حسن قندي، زمين‌هايي كه خشك و بي‌آب به‌نظر مي‌رسند، زير كشت طالبي رفته‌اند. به رديف‌هاي منظم بوته‌هاي طالبي كه نزديك مي‌شوي، رگه‌هاي باريكي از لوله‌هاي سياه‌رنگ را مي‌بيني كه به دقت زير نايلون پوشانده شده است. محمد چناني، كشاورز جواني كه مالك مزرعه طالبي است به «شهروند» مي‌گويد: مصرف آب در اين مزرعه به حدود يك‌دهم رسيده است.
او توضيح مي‌دهد: قبلا براي آبياري هر هكتار از اين مزرعه نياز بود تا دو روز غرق آب شود، اما با تجهيزات علمي آبياري كه در اين مزرعه استفاده شده است، هر هكتار تنها به 4 ساعت آبياري نياز دارد و درواقع راندمان آبياري تا 90‌درصد بهبود دارد.
شيوه آبياري كه او استفاده مي‌كند، «آبياري تيپ» است و تنها به ميزان مورد نياز گياه و با كمترين هدررفت، آب را به گياه مي‌رساند. چناني برايم توضيح مي‌دهد نايلون‌هاي كشيده‌شده روي لوله‌هاي باريك، به آن خاطر است كه از تبخير آب جلوگيري كند و تعريق زير نايلون‌ها دوباره صرف آبياري گياه مي‌شود.
خودش مي‌گويد با شيوه سنتي و غيرعلمي از هر هكتار مزرعه‌اش تنها 40 تن طالبي برداشت مي‌كرد، اما با روش علمي ضمن اين‌كه هزينه‌هايش پايين آمده است، 80 تا 90 تن طالبي در هر هكتار برداشت مي‌كند. طالبي‌هايي كه به گفته خودش كيفيت و وزن بالايي دارد و صادر مي‌شود.
دانش، كشاورزي را براي‌مان اقتصادي كرده است
عظيمي، كشاورز ديگري است كه يك مزرعه 100 هكتاري را با اعضاي خانواده‌اش اداره مي‌كند. او به «شهروند» مي‌گويد: بنا شده است اين‌جا بيشتر گندم، كلزا و ذرت كشت شود. او هم به «شهروند» توضيح مي‌دهد: شيوه جديد آبياري هزينه سوخت كشاورزان را هم كاهش داده است، زيرا آنها تا قبل از اين ناچار بودند براي به كار انداختن موتورهايي كه آب را از چاه‌ها مي‌كشند، هزينه سنگيني براي سوخت بدهند.
عظيمي مي‌گويد براي يك زمين 40 هكتاري، 25‌هزار ليتر سوخت مورد نياز بود كه بخشي را از طريق تعاوني‌هاي دولتي و با سوبسيد تحويل مي‌گرفتند. قيمت هر ليتر سوخت يارانه با احتساب هزينه حمل‌ونقل چيزي حدود 350تومان براي كشاورزان تمام مي‌شد و مجبور بودند مابقي سوخت را به صورت آزاد و تا ليتري 500 تا 600 تومان خريداري كنند.
حالا مصرف سوخت كشاورزان از 25‌هزار ليتر براي يك مزرعه 40هكتاري به كمتر از يك‌پنجم و تنها به 4‌هزار ليتر رسيده است.
آنها مي‌گويند هزينه آبياري، سوخت و حتي نهاده‌هايي مانند كود و سمپاشي علف‌هاي هرز بشدت كاهش داشته و البته برداشت‌شان تا دو برابر رسيده است. آنها كشاورزي علمي در فكه، دشت عباس و عين‌خوش را اقتصادي مي‌دانند و از برگشت به روستاهاي جنگ‌زده راضي به نظر مي‌رسند.
سرمايه‌گذاري جانبازان در نقطه صفر مرزي
فكه اما پيش از جنگ مزرعه نداشته است. عبدالرضا فلاح رستگار، مشاور پروژه 550‌هزار هكتاري دشت ايلام و خوزستان به «شهروند» مي‌گويد: سطح قابل‌توجهي از زمين‌هاي كشاورزي ايلام در اين پروژه زير كشت علمي رفته و پيش‌بيني مي‌شود با بسته‌شدن پرونده احياي 50‌هزار هكتار از دشت‌هاي ايلام نه‌تنها كشاورزي در اين منطقه اقتصادي شود كه ايلام به يكي از قطب‌هاي كشاورزي ايران تبديل شود.
عليرضا چوبين هم كه جانباز 50‌درصد جنگ ايران و عراق است در نزديكي همين منطقه سيلوي مدرني با ظرفيت 25‌هزار تن براي ذخيره‌سازي گندم ساخته است. او سيلو را ظرف 3 ماه افتتاح كرده است و خودش به شوخي مي‌گويد اگر دولتي‌ها مي‌خواستند اين سيلو را با همين تكنولوژي بسازند، بيشتر از يك‌سال زمان صرف مي‌كردند! و ادامه مي‌دهد: كاري كه به دست دولتي‌ها بيفتد، سرانجام درست و درماني ندارد.
سيلويي كه او ساخته، سيلوي بتني است و تا 12‌سال قدرت نگهداري گندم دارد. سيلوهاي قديمي‌تر به روش فلزي ساخته مي‌شدند و حداكثر مدتي كه مي‌توانستند گندم را نگهداري كنند، سه‌سال بود. چوبين براي سيلويش نزديك به 3‌ميليارد تومان هزينه كرده است. يكي از همراهان مي‌گويد اگر جاي او بود با اين وضع وخيم كار و توليد هرگز سرمايه‌اش را در نقطه صفر مرزي مصرف نمي‌كرد و پولش را بي‌دردسر در بانك مي‌گذاشت و سودش را مي‌گرفت. منطقه‌اي كه حتي براي سربازي‌رفتن ناخوشايند به نظر مي‌رسد و جواب مي‌شنود: مسأله اين است كه او عاشق ايران است!
مكالمه همراهان كه تمام مي‌شود، گفت‌وگوي عليرضا چوبين را واضح‌تر مي‌شنوم كه به تيم خبرنگاران مي‌گويد: بيشتر كساني كه براي احياي روستاهاي جنگ‌زده برگشته‌اند، جانبازان و رزمندگان جنگ هستند. آنهايي كه براي پس‌گرفتن اين منطقه از دست دشمن جنگيدند و خون ريختند...  در راه برگشت به دشت‌هاي ماسه‌اي و خنك فكه و دشت عباس نگاه مي‌كنم كه حالا چيزي بيشتر از 30‌سال زمين‌گيري پس از جنگ، دوباره زندگي را آغاز مي‌كنند.

 
 
 
منبع: روزنامه شهروند
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
تعداد بازدید: 37
بنياد دانشگاه صنعتي اصفهان
آدرس: تهران، خيابان وليعصر ( عج ) ، نرسيده به ميدان ونك
كوچه شهيد برادران فوزي، خيابان شهيد لاهيجاني شماره2
 كدپستي : 1435653711
شماره تماس : 88796582-021
كليه حقوق اين وب سايت متعلق به موسسه جهاد نصر ( عمومي غير دولتي ) ميباشد.
Powered by DorsaPortal